Składowe życia z umiarem

"Cokolwiek składa się na obecną chwilę, zaakaceptuj to, jakbyś sam to wybrał." ~Eckhart Tolle (via The Mindfulist)

Dzisiaj zamierzam zasugerować małą zmianę w nastawieniu, która być może zmieni Twoje życie.

Nie będę Cię trzymać w napięciu. Oto ona: nie myśl o tym, co się dzieje ani dobrze, ani źle. Przestań osądzać i spodziewać się czegoś.

To malutka zmiana - musisz tylko powiedzieć: "To nie było dobre czy złe, po prostu się wydarzyło tak, a nie inaczej." Drobnostka, ale wymaga praktyki, i niespodziewanie, może dać po tyłku.

Dlaczego? Ponieważ dzięki tej małej zmianie, nie będziesz dłużej powiewać tam i z powrotem w zależności od tego, czy przydarzy Ci się coś dobrego, czy złego i czy ludzie (i ich zachowania) są dobre lub złe. Nauczysz się akceptować rzeczy takimi, jakimi są i poruszać się świadomie po tej płaszczyźnie.

Nie będziesz więcej czekać aż wydarzy się coś dobrego (lub złego), lecz będziesz przyjmować rzeczy takie, jakimi się zdarzają i zadowolisz się czymkolwiek. To oznacza brak rozczarowań i niezadowolenia.

"Kiedy ludzie uznają pewne rzeczy za piękne, inne stają się brzydkimi. Kiedy ludzie uznają pewne rzeczy za dobre, inne stają się złymi." ~Lao tzu

Małe ćwiczenie

Pomyśl o czymś dobrym, co przydarzyło Ci się w niedalekiej przeszłości i jak to wpłynęło na Twoje nastawienie. Teraz przypomnij sobie jakieś złe wydarzenie i jego wpływ na Twój sposób myślenia.

Teraz wyobraź sobie, że żadne z tych zdarzeń nie było ani dobre, ani złe. Po prostu stało się, zaistaniało.

Jak to zmienia Twoje uczucia w stosunku do tych wydarzeń? Jak to zmienia Twoją radość, Twój nastrój? Jak to zmienia Twoją reakcję na dane wydarzenie?

Kiedy przestaniesz uznawać rzeczy za dobre lub złe, nie spalasz się w wyniku emocji przy wydawaniu opinii i mozesz żyć lżej, swobodniej.

Nic nie jest ani dobre, ani złe

Hamlet powiedział: "Nie ma niczego dobrego, ani złego, ale myślenie o tym takim je czyni."

Miał rację. Bez ludzkiego umysłu rzeczy po prostu się dzieją i nie są ani dobre, ani złe. Tylko kiedy włączymy nasz filtr sędziego, stają się one dobre albo złe, piękne lub brzydkie.

Chwast jest jedynie chwastem, kiedy nam się nie podoba. Dzieci są niegrzeczne wyłącznie wtedy, kiedy nie lubimy ich zachowań. Życie jest do bani, jeśli oceniasz je źle.

Ale co z prawdziwymi tragediami jak plaga, tsunami, czy Holokaust? Czy na pewno są złe? Z pewnością przez pryzmat sędziego, w którym zostaliśmy wychowani, są okropne. Ale powtarzam, pozbądź się wydawania osądów i wtedy... po prostu stało się. Śmierć i okrucieństwo prawdopodobne zawsze będą nas smucić, ale istnieją od zawsze i zawsze będą, beż względu na to, czy je lubimy, czy ich nienawidzimy.

Autor Victor Frankl, ocalały z Holokaustu, napisał o pewnej bogatej kobiecie, która przeżyła Holokaust i była wdzięczna za doświadczenie i wszystkie cierpienia, ponieważ otworzyły jej oczy. Zmieniły ją. Nie twierdzę, że Holokaust był dobry, ale może jesteśmy w stanie powiedzieć, że się zdarzył. Służy jako lekcja - powinniśmy o niej pamiętać w czasach politycznie obarczonych nienawiścią, kiedy przez złość obwiniamy imigrantów i mniejszośći.

Wydarzyły się też inne tragedie, które niekoniecznie są złe. Są to bez zwątpienia miażdżące straty, ale w życiu zawsze są jakieś straty, a ludzie zawsze umierają. To jak je oceniamy, warunkuje nasze zachowanie i to, czy jesteśmy zdolni trzeźwo nim operować.

Wielkie nadzieje

Druga część tej zmiany jest tak samo mała i tak samo istotna: porzucenie nadziei. Nie obniżenie oczekiwań, ale ich eliminacja.

Pomyśl: kiedy mamy oczekiwania, a rzeczy nie idą według naszego planu (co zdarza się dosyć często, jeżeli nie jesteśmy dobrymi prognostykami), doświadczamy rozczarownia i zawodu. To nasze nadzieje zmuszają nas do kwalifikowania czegoś jako dobre lub złe.

Kiedy oczekujesz czegoś od przyjaciela, współpracownika, członka rodziny, współmałżonka, a oni nie sprostają tym oczekiwaniom, jesteś z ich powodu przygnębiony albo rozgoryczony. To powoduje złość. Ale jeśli nie masz żadnych oczekiwań, wtedy ich zachowanie nie byłoby ani dobre, ani złe. To po prostu jakieś zachowanie. Pogodziłbyś się z nim bez frustracji, gniewu, smutku.

Co jeśli wyjechałbyś na wakacje do miejsca, po którym spodziewasz się naprawdę wiele, a byłoby inaczej, niż w wyobrażeniach? Byłbyś gorzko rozczarowany, mimo że to nie wina miejsca - ono jest, jakie jest. To Twoje oczekiwania są winne.

Kiedy ludzie nie spełniają Twoich oczekiwań, to nie ich wina. Oni po prostu są sobą. Twoje oczekiwania są winne.

Dlaczego

Po co ta zmiana? Dlaczego mielibyśmy nie osądzać? Dlaczego nie powinniśmy oczekiwać?

Ponieważ osąd uniemowżliwia zrozumienie i może zburzyć szczęście. Kiedy oceniamy, nie poszukujemy zrozumienia - już doszliśmy do jakiegoś wniosku. Jeśli przestaniemy osądzać, pozwolimy sobie na zrozumienie. A wtedy, dzięki zrozumieniu jesteśmy lepiej zorientowani i możemy działać mądrzej.

Ocenianie sprawia, że jesteśmy nieszczęśliwi. Tak samo oczekiwania.

Kiedy zostawimy osąd w tyle, potrafimy żyć chwilą, nie uznając zdarzeń ani za złe, ani za dobre, ale po prostu za takie, jakimi są. Potrafimy zaprzestać rujnowania własnego szczęścia rozmyślaniem i zamiast tego - żyć.

Jak?

Od czego zacząć? Od małych kroków, jak zwykle.

1. Zacznij od bycia bardziej świadomym. Na podstawie dzisiejszego dnia zanotuj, kiedy oceniasz, kiedy czegoś oczekujesz i kiedy rzeczy nie spełniają Twoich oczekiwań. Z biegiem czasu dostrzeżesz tego więcej i będziesz bardziej świadomy takich myśli.
2. Zatrzymaj się za każdym razem, kiedy zauważysz, że coś osądzasz, albo z czymś wiążesz nadzieje. Odetchnij. Powiedz sobie: "Żadnych oczekiwań, nic nie jest dobre ani złe." Powtarzaj to, uwalaniając się od oczekiwań i wydawania opinii.
3. Staraj się ujrzeć rzeczy takie, jakimi są i je zrozumieć. Niech Cię zaciekawi, dlaczego coś jest właśnie takie, dlaczego ludzie zachowują się w określony sposób. Rób dochodzenie, wczuwaj się, próbuj wejść w czyjąś skórę. Zobacz obraz swojego życia takim, jakim właściwie jest. Bez filtrów osądu i oczekiwań.
4. Następnie, bierz, co los Ci daje. Doświadcz tego, w tej chwili. Działaj adekwatnie, bez nadmiernych reakcji, ponieważ to nie jest coś, czego oczekiwałeś i chciałeś. Nie możesz kontrolować życia ani innych ludzi, ale możesz panować nad swoimi reakcjami.
5. Zaakceptuj. Kiedy coś się dzieje, zrozum dlaczego - bez osądzania i przyjmij, że tak się dzieje. Zaakceptuj ludzi dlatego, że są właśnie tacy. Zaakceptuj siebie takim, jakim jesteś - bez oceniania. To wymaga praktyki.
6. W końcu zrozum, że obecna chwila w swojej postaci zawiera nieskończoną liczbę możliwości. Te możliwości otwierają się, kiedy tylko zobaczysz rzeczy takimi, jakimi są - bez oceniania i nadziei.

Oryginalny post: The Elements of Living Lightly

Autor: Leo Babauta

Tłumaczenie: B.P.

Nawyk nr 1 wysoce kreatywnych ludzi

"Aby otworzyć się na kreatywność, musimy posiadać zdolność twórczego korzystania z samotności. Musimy przezwyciężyć strach przed byciem samemu" ~Rollo May

Kreatywność to mgliste, mroczne zagadnienie, które nieustannie mnie fascynuje - jak to się dzieje? Które nawyki ludzi kreatywnych czynią ich tak skutecznymi w tworzeniu?

Rozmyślałem nad moimi własnymi nawykami, ale zdecydowałem się spojrzeć na przyzwyczajenia innych, w ich pojęciu ważne w tworzeniu. Zebrałem kilku twórców, prawie od razu - jest ich tak wielu, że wybranie najlepszego byłoby niemożliwe, dlatego wybrałem tych, których podziwiam, którzy od razu nasunęli mi się na myśl kiedy pomyślałem o słowie "kreatywność".

A to miała być lista ich kreatywnych nawyków... ale podczas przeglądania tego spisu oraz moich przyzwyczajeń, znalazłem jeden, który znacząco się wyróżniał. Odstaje on również wtedy, gdy przyjrzysz się zwyczajom i powiedzeniom wielkich twórców historii.

To Najważniejszy Nawyk jeśli chodzi o kreatywność.

Po przeczytaniu Nawyku nr 1, proszę przewiń stronę w dół i przeczytaj nawyk nr 2 - obydwa nawyki mogą wydać się sprzeczne, ale z doświadczenia wiem, że nie możesz zrobić pierwszego kroku by być kreatywnym, dopóki nie zrównoważysz obydwu nawyków.

Kreatywny Nawyk nr 1

Jednym słowem: samotność.

Kreatywność pojawia się w samotności. W spokoju, możesz usłyszeć swoje myśli, możesz zajrzeć w głąb siebie, możesz się skupić.

Oczywiście, jest wiele sposobów na znalezienie samotności. Posłuchajmy kilku kreatywnych ludzi, z którymi rozmawiałem i o których znalazłem kilka informacji:

Felicia Day - wspaniała aktorka, prawdopodobnie najbardziej znana dzięki świetnie zagranym rolom w Śpiewającym Blogu Doktora Potwora, Buffy postrach wampirów oraz The Guild. Nie mogłem uwierzyć, gdy odpowiedziała na mój e-mail z pytaniem o kreatywne nawyki. Jedna z rzeczy, które powiedziała: zawsze stara się "zacząć dzień kreatywnie, przed zrobieniem czegokolwiek dla świata zewnętrznego, co naprawdę pomaga w zaplanowaniu dnia. To sprawia, że TWORZENIE to moja praca, a nie odpowiadanie na maile."

Ali Edwards - pisarz, projektant i autorytet w kolekcjonowaniu wiadomości prasowych. Zostałem zaszczycony odpowiedzią również od Ali. Jednym z jej najważniejszych nawyków nie okazał się samotnością, ale czymś do niej zbliżonym: "Nie rób niczego. Nawykowo cieszę się wolnym czasem z dala od twórczej pracy. Dla mnie to ważne, coś co przywracająca do życia chwile, w których moim jedynym obowiązkiem jest po prostu bycie Matką, Żoną i Sobą. Nie robienie niczego pomaga ustalić, co jest ważne w życiu i w pracy, ponadto niewyobrażalnie mnie inspiruje. Kiedy wracam do pracy jestem lepiej przygotowana, by usunąć nieważne rzeczy i skupić się na tym, na czym mi najbardziej zależy w twórczej ekspresji.

Chase Jarvis - uhonorowany nagrodami fotograf.

Chase również napisał z chęcią o kilku ze swoich twórczych nawyków - zobacz więcej świetnych nawyków na dole strony. To mój ulubiony: "Znajdź spokój. Twórczość odwiedza mnie czasem podczas intensywnego skupienia i szaleństwa pracy, ale znacznie częściej wena przychodzi, gdy mam trochę czasu w moim planie dnia. I z powodu przepełnienia mojego planu dnia, prawie zawsze jest w ruchu, staram się wydziobać kilka wolnych chwil tylko dla siebie. W czasie wakacji mam trochę czasu na podładowanie baterii, lub podczas lotów samolotami. Te wolne chwile ukradzione z planu poświęcam na rozwiązywanie problemów w twórczy sposób. Właśnie dlatego, umyślnie kradnę czas. Tworzę przestrzeń na kreatywność. Umyślnie. Najlepszym przykładem tego, co mam na myśli pisząc "kradnę" jest weekend w chatce u mojej rodziny. Jest ona oddalona o dziewięćdziesiąt minut od mojego domu na wybrzeżu. W tym miejscu, naprawdę mało rzeczy jest w stanie rozproszyć moją uwagę. Tylko kamienista plaża i chatka z lat sześćdziesiątych ze ścianami wyłożonymi drewnianymi panelami i zmierzwionym dywanem. Spaceruję, wspinam się i ucinam sobie krótkie drzemki. Czytam. Co prawda zainstalowałem połączenie z internetem, by móc odpowiedzieć, gdy zaistnieje taka potrzeba. Zasadniczo jednak panuje tam spokój. Pozwól by wypełnił Twój umysł.

Maciej Cegłowski - malarz, programista, znakomity pisarz.

Maciej to jeden z moich ulubionych bloggerów, który odpowiedział na mój e-mail krótkim zdaniem. Według mnie w piękny sposób opisuje metodę na znalezienie samotności.

Jaki nawyk pomaga na znalezienie samotności?

Odpowiedź Macieja: "Zdobywanie wzgórz!"

Leo Babauta: OK, nie zamierzałem pisać o sobie w tym poście, ale pomyślałem, że powinienem podzielić się kilkoma z moich wcześniejszych przemyśleń.

Najlepsza sztuka tworzona jest w samotności z dobrego powodu: tylko, gdy jesteśmy sami, możemy sięgnąć w głąb siebie i znaleźć prawdę, piękno, duszę. Niektórzy ze sławnych filozofów codziennie spacerowali, i właśnie wtedy dokonywali swoich najgłębszych przemyśleń.

Moje najlepsze utwory, wszystkie perełki , które kiedykolwiek stworzyłem, powstały w samotności.

Oto kilka korzyści, które znalazłem w samotności:

• czas na przemyślenia
• w samotności, poznajemy siebie
• stajemy twarzą w twarz z naszymi lękami i przezwyciężamy je
• znajdujemy przestrzeń by tworzyć
• przestrzeń by się odprężyć i znaleźć spokój
• czas by pomyśleć o tym, co zrobiliśmy i wyciągnąć z tego wnioski
• odizolować się od wpływu innych osób i znaleźć własny głos
• spokój pomaga nam docenić mniejsze rzeczy, które giną w chaosie

Przeczytaj więcej: zapomniana sztuka samotności.

Wielcy o samotności

Oczywiście, wiele innych twórczych osób wierzyło w nawyk samotności. Zebrałem kilka, ale za to wpływowych przykładów poniżej. Jest ich o wiele więcej.

Wolfgang Amadeusz Mozart - płodny i wpływowy kompozytor ery klasycznej. Skomponował ponad sześćset utworów, wiele z nich zostało uznanych za szczyt muzyki symfonicznej, koncertowej, kameralnej, fortepianowej, operowej i chóralnej. Widnieje wśród najdłużej popularnych kompozytorów klasycznych.

Mozart: "Kiedy jestem w pełni sobą, całkowicie sam, i w dobrym nastroju - powiedzmy podróżując dorożką, przechadzając się po dobrym posiłku lub nocą, gdy nie mogę zasnąć - właśnie wtedy moje pomysły przypływają najczęściej i najowocniej.

Albert Einstein - fizyk teoretyczny, filozof i pisarz, który jest powszechnie uznawany jako jeden, z najbardziej wpływowych i najsławniejszych naukowców i intelektualistów wszech czasów. Często uważa się go, za ojca współczesnej fizyki.

Einstein: "Z drugiej strony, pomimo że pracuję według regularnego planu, znajduję czas na długie spacery po plaży by wsłuchać się w to, co dzieje się w mojej głowie. Jeżeli moja praca nie idzie za dobrze, kładę się w środku dnia pracy i wpatruję się w sufit słuchając i wyobrażając sobie to, co powstaje w moim umyśle.

Franz Kafka - jeden z najbardziej wpływowych pisarzy dwudziestego wieku. Powieściopisarz i twórca krótkich opowiadań, którego dzieła zaczęły być postrzegane jako jedne z największych osiągnięć dwudziestowiecznej literatury.

Kafka: Nie musisz opuszczać pokoju. Zostań siedząc przy biurku i słuchaj. Nie musisz nawet słuchać, po prostu czekaj, po prostu naucz się być cicho, spokojnie i w samotności. Świat poprosi Cię sam o odkrycie. Nie ma wyboru: będzie wił się w ekstazie u Twych stóp."

Nikola Tesla - wynalazca, jeden z najważniejszych współtwórców powstania powszechnie dostępnej elektryczności, najbardziej znany dzięki licznym rewolucyjnym usprawnieniom w dziedzinie elektromagnetyzmu.

Tesla: "Umysł jest ostrzejszy i bystrzejszy w odosobnieniu i nieprzerwanej samotności. Oryginalność kwitnie w oddaleniu, wolna od wpływów zmuszających nas powstrzymywać nasz twórczy umysł. Bądź sam - oto sekret twórczości - bądź sam, właśnie wtedy rodzą się pomysły.

Joseph Haydn: mieszkając całe życie w Austrii, Haydn spędził większość swojej kariery jako nadworny muzyk u zamożnej węgierskiej rodziny arystokratów Esterhazy w ich odległej posiadłości. Odizolowany od innych kompozytorów i trendów w muzyce do późnej starości, był, jak to ujął "zmuszony by być oryginalnym."

Johann Wolfgang von Goethe - niemiecki pisarz i erudyta. Prace Goethego zawierają elementy poezji, dramatu, literatury, teologii, filozofii i nauki.

Jego opus magnum, sławione jako jedno z szczytowych osiągnięć literatury, to dwuczęściowy dramat Faust. Goethe: " Człowiek może być pouczany w społeczeństwie, jednak zainspirowany tylko w samotności."

Pablo Picasso - hiszpański pisarz znany dzięki współtworzenie prądu kubistycznego oraz za szeroki wachlarz stylów obecnych w jego dziełach. Rewolucyjne osiągnięcia artysty zapewniły mu powszechnie znaną i ogromną pomyślność przez całe życie, czyniąc go jedną z najsławniejszych postaci dwudziestowiecznej sztuki.

Picasso: "Bez prawdziwej samotności, żadna sztuka nie jest możliwa."

Carl Sandburg - amerykański pisarz i wydawca, najbardziej znany dzięki poezji.

Trzykrotny zdobywca nagrody Pulitzera, dwukrotnie za swoją poezję oraz za biografię Abrahama Lincolna. H.L Mencken nazwał Carla Sandburga "niewątpliwie amerykańskim w każdym calu."

Sandburg: "Jedną z największych potrzeb w Ameryce to odkrycie twórczej samotności."

Thomas Mann - niemiecki powieściopisarz, twórca krótkich opowiadań, krytyk społeczeństwa, filantrop, eseista, zdobywca nagrody Nobla w 1929 roku, znany za serię wysoce symbolicznych i ironicznych epickich powieści i noweli, uznanych za wgląd w psychologię artysty i intelektualisty.

Mann: "Samotność rodzi w nas oryginalność, nieznane i groźne piękno - poezję.

Twórczy nawyk nr 2

Nawyk ten może wydawać się sprzecznym z nawykiem pierwszym jeśli chodzi o kształtowanie kreatywności - jest to współudział. Może odbywać się w różnych formach, ale wymaga połączenia z innymi, bycia zainspirowanymi przez innych, czytania innych oraz współpracę z innymi.

Ale w jaki sposób osiągnąć samotność i współudział jednocześnie? Każde z nich dzieje się w innym momencie. Znalezienie równowagi to podstawa, niewątpliwie jednak, wymaga to świadomego wysiłku - teraz czas na samotność, a teraz na współudział.

Dlaczego obydwa te czynniki są ważne? Potrzebujemy inspiracji z zewnątrz, a twórczości z wewnątrz.

Kilka z osób, z którymi miałem przyjemność rozmawiać posiadało nawyk, który brzmiał:

Chase Jarvis: Chłoń kulturę popularną. Chłonięcie utworów innych inspiruje mnie. To nie tylko muzea i "instytucje". Pochłaniam magazyny, książki, sztukę uliczną, występy, muzykę itp. Wszystko to, co sprawia, że myślę krytycznie (i nieszablonowo) o świecie. Na pewno rozumiesz. Inspiracja może nadejść zewsząd.

Ali Edwards: Współuczestnicz. Mój twórczy duch jest zainteresowany w zbieraniu wspaniałych szczegółów dnia codziennego z naszego życia. By dojść do sedna sprawy muszę w pełni uczestniczyć w moim życiu, w relacjach z moimi dziećmi i mężem, rodziną i przyjaciółmi. Kiedy jestem w ruchu lub odkładam chwilę obecną na "potem" tracę dobrodziejstwa teraźniejszości. Moja kreatywność wymaga nawyku aktywnego współuczestniczenia i codziennej dbałości o szczegół.

Inne kreatywne nawyki

Jest wiele innych nawyków oprócz dwóch powyżej, które z pewnością mogą wzbogacić kreatywność. Inne dobre przyzwyczajenia:

Felicia Day: "Kiedy jestem najbardziej produktywna bezwzględnie przestrzegam planu dnia. Dosłownie rozpisuję dzień na "godzinę siłowni", "trzydzieści minut poszukiwań w internecie", i "wypicie trzech szklanek wody" w międzyczasie. Z pewnego powodu bycie zdyscyplinowanym do tego stopnia tworzy poczucie kontroli, którego inaczej bym nie miała, pracując na własny rachunek, i maksymalnie wykorzystuję rozpisane godziny, które przeznaczam na pisanie."

Ali Edwards: Rób notatki. Jestem naprawdę dobra w robieniu notatek. To dla mnie najważniejsze, aby spisywać pomysły, kiedy przychodzą mi do głowy... w przeciwnym razie, bęc, znikają za szybko, gdy przechodzę do następnego zadania (zmiany pieluszek, wycierania nosków, zajmowania się codziennymi sprawami). Używam swojego telefonu, mojego komputera, notatnika aby spisać myśli i pomysły a potem wracam do nich przez cały tydzień.

Chase Jarvis zaproponował kilka innych:

• Żyj kreatywnie każdego dnia. Bardzo wierzę w robienie twórczych rzeczy każdego dnia. Na przykład, robię zdjęcia i nagrywam filmy video każdego dnia. Nie ważny jest aparat, używam iPhona. Samo robienie zdjęć utrzymuje mój umysł w stanie twórczego uniesienia. No nie... bawię się jedzeniem, i rysuję głupoty...
• Umiarkowane oczekiwania. Wyćwicz nawyk nieoceniania siebie według efektów twórczości. Czasem Twoja kreatywność jest w ciągłej gotowości. Wspaniale. Innym razem, nie jest. To często trudne, gdy tworzysz sztukę na profesjonalną komercyjną skalę, dlatego, że dostajesz pieniądze za bycie aktywnym, jednak zaoszczędzisz sobie wielu rozczarowań, jeśli nauczysz się panować nad emocjami, kiedy Twoje moce twórcze nie grają na sto fajerek.
• Zatrzęś swoim drzewem. Kiedy zaczynam czuć się zasiedziałym, zaczynam nawykowo szukać przygód. Zmieniam przyzwyczajenia. Jadę z pracy inną drogą. Zmieniam plan dnia. Staję się aktywny i "trzęsę drzewem".
• Znajdź okazję do zabawy. Robienie tego, co kochasz inspiruje do bycia twórczym. Zorganizuj czas i miejsce na zabawę. "Sama praca, bez zabawy robi z Jane nudziarę."
• Na koniec, bycie kreatywnym oznacza kreatywne życie. Przygotuj się na takie. Uwierz w to, że jesteś kreatywny. Wiedz o tym. Uczyń to najważniejszym nawykiem.

Aby dowiedzieć się więcej o byciu twórczym, przeczytaj mój Mały, ale przydatny przewodnik po kreatywności.

"Kreatywność jest w istocie samotną sztuką. Jeszcze samotniejszą walką. Dla niektórych jest błogosławieństwem. Dla innych przekleństwem. W rzeczywistości to zdolność zajrzenia w głąb siebie i wyciągnięcie z głębi duszy pomysłu." ~Lou Dorfsman

Oryginalny post: The No. 1 Habit of Highly Creative People

Autor: Leo Babauta

Tłumaczenie: Karolina

Mały, ale naprawdę przydatny przewodnik po kreatywności

"Sekret bycia kreatywnym to umiejętność chowania swoich źródeł." ~Albert Einstein

Bycie kreatywnym jest łatwiejsze niż kiedykolwiek, wyobrażanie, tworzenie i sprawianie, by to, co wyobrażone stało się rzeczywistością.

To także trudniejsze niż kiedykolwiek, będąc otoczonym źródłami rozproszeń, niewyobrażalnymi wcześniej.

Nieważne, którym kreatywnym typem jesteś - pisarzem, malarzem, muzykiem, sprzedawcą, bloggerem, fotografem, projektantem, rodzicem lub właścicielem przedsiębiorstwa - prawdopodobnie zawsze szukasz inspiracji, dróg, by dać upust twórczemu geniuszowi.

I podczas gdy w sieci istnieją miliony twórczych porad, pomyślałem, że podzielę się tymi z nich,które uważam za najbardziej przydatne - te, które sprawdziłem i uznałem za prawidłowe.

Oto one, w przypadkowej kolejności:

• Graj.
• Nie używaj i twórz w tym samym czasie - oddziel te czynności.
• Odetnij się od świata zewnętrznego.
• Codziennie rozmyślaj nad swoim życiem i pracą.
• Szukaj inspiracji wokół siebie.
• Zacznij od małych kroków.
• Zrób to, niezależnie od efektów pierwszych prób.
• Nie staraj się być perfekcyjnym, zrób to jak najszybciej i czekaj na efekty.
• Ciągle ulepszaj.
• Unikaj ludzi na "nie".
• Ale pozwól krytycyzmowi ulepszać Cię.
• Nauczaj a sam będziesz się uczyć.
• Zmieniaj stan rzeczy, zobacz je w nowym świetle.
• Dodaj elementy z innych dziedzin do tej, którą się zajmujesz, w sposób wcześniej niespotykany.
• Pij ogromne ilości kawy.
• Zapisuj pomysły od razu.
• Zmień pracę na zabawę.
• Baw się z dziećmi.
• Wyjdź, ruszaj się, zobacz nowe rzeczy, porozmawiaj z nowo poznanymi ludźmi.
• Czytaj dużo nowych książek, przede wszystkim tych, z którymi się nie zgadzasz.
• Często wypoczywaj. Przepracowanie zabija kreatywność.
• Nie naciskaj. Odpręż się, a wszystko zacznie dziać się swoim rytmem.
• Pozwól myślom płynąć, pozwól na rozproszenie uwagi, gdy szukasz inspiracji.
• A potem skup się kiedy zamierzasz tworzyć.
• Zrób to, gdy jesteś podekscytowany.
• Gdy nie jesteś podekscytowany, znajdź coś, czym mógłbyś być.
• Nie bój się być śmiesznym lub głupim.
• Małe pomysły są najlepsze. Nie musisz zmieniać świata - zmień tylko jedną rzecz.
• Kiedy coś zabija Twoją kreatywność, zabij to.
• Przestań czytać porady o kreatywności, sprzątnij miejsce pracy i po prostu twórz.
• Przede wszystkim, baw się dobrze.

"Kiedyś wierzyłem w nie więcej niż sześć niemożliwych rzeczy przed śniadaniem." ~Lewis Carroll

Oryginalny post: The Little But Really Useful Guide to Creativity

Autor: Leo Babauta

Tłumaczenie: Karolina