Nawyk nr 1 wysoce kreatywnych ludzi

"Aby otworzyć się na kreatywność, musimy posiadać zdolność twórczego korzystania z samotności. Musimy przezwyciężyć strach przed byciem samemu" ~Rollo May

Kreatywność to mgliste, mroczne zagadnienie, które nieustannie mnie fascynuje - jak to się dzieje? Które nawyki ludzi kreatywnych czynią ich tak skutecznymi w tworzeniu?

Rozmyślałem nad moimi własnymi nawykami, ale zdecydowałem się spojrzeć na przyzwyczajenia innych, w ich pojęciu ważne w tworzeniu. Zebrałem kilku twórców, prawie od razu - jest ich tak wielu, że wybranie najlepszego byłoby niemożliwe, dlatego wybrałem tych, których podziwiam, którzy od razu nasunęli mi się na myśl kiedy pomyślałem o słowie "kreatywność".

A to miała być lista ich kreatywnych nawyków... ale podczas przeglądania tego spisu oraz moich przyzwyczajeń, znalazłem jeden, który znacząco się wyróżniał. Odstaje on również wtedy, gdy przyjrzysz się zwyczajom i powiedzeniom wielkich twórców historii.

To Najważniejszy Nawyk jeśli chodzi o kreatywność.

Po przeczytaniu Nawyku nr 1, proszę przewiń stronę w dół i przeczytaj nawyk nr 2 - obydwa nawyki mogą wydać się sprzeczne, ale z doświadczenia wiem, że nie możesz zrobić pierwszego kroku by być kreatywnym, dopóki nie zrównoważysz obydwu nawyków.

Kreatywny Nawyk nr 1

Jednym słowem: samotność.

Kreatywność pojawia się w samotności. W spokoju, możesz usłyszeć swoje myśli, możesz zajrzeć w głąb siebie, możesz się skupić.

Oczywiście, jest wiele sposobów na znalezienie samotności. Posłuchajmy kilku kreatywnych ludzi, z którymi rozmawiałem i o których znalazłem kilka informacji:

Felicia Day - wspaniała aktorka, prawdopodobnie najbardziej znana dzięki świetnie zagranym rolom w Śpiewającym Blogu Doktora Potwora, Buffy postrach wampirów oraz The Guild. Nie mogłem uwierzyć, gdy odpowiedziała na mój e-mail z pytaniem o kreatywne nawyki. Jedna z rzeczy, które powiedziała: zawsze stara się "zacząć dzień kreatywnie, przed zrobieniem czegokolwiek dla świata zewnętrznego, co naprawdę pomaga w zaplanowaniu dnia. To sprawia, że TWORZENIE to moja praca, a nie odpowiadanie na maile."

Ali Edwards - pisarz, projektant i autorytet w kolekcjonowaniu wiadomości prasowych. Zostałem zaszczycony odpowiedzią również od Ali. Jednym z jej najważniejszych nawyków nie okazał się samotnością, ale czymś do niej zbliżonym: "Nie rób niczego. Nawykowo cieszę się wolnym czasem z dala od twórczej pracy. Dla mnie to ważne, coś co przywracająca do życia chwile, w których moim jedynym obowiązkiem jest po prostu bycie Matką, Żoną i Sobą. Nie robienie niczego pomaga ustalić, co jest ważne w życiu i w pracy, ponadto niewyobrażalnie mnie inspiruje. Kiedy wracam do pracy jestem lepiej przygotowana, by usunąć nieważne rzeczy i skupić się na tym, na czym mi najbardziej zależy w twórczej ekspresji.

Chase Jarvis - uhonorowany nagrodami fotograf.

Chase również napisał z chęcią o kilku ze swoich twórczych nawyków - zobacz więcej świetnych nawyków na dole strony. To mój ulubiony: "Znajdź spokój. Twórczość odwiedza mnie czasem podczas intensywnego skupienia i szaleństwa pracy, ale znacznie częściej wena przychodzi, gdy mam trochę czasu w moim planie dnia. I z powodu przepełnienia mojego planu dnia, prawie zawsze jest w ruchu, staram się wydziobać kilka wolnych chwil tylko dla siebie. W czasie wakacji mam trochę czasu na podładowanie baterii, lub podczas lotów samolotami. Te wolne chwile ukradzione z planu poświęcam na rozwiązywanie problemów w twórczy sposób. Właśnie dlatego, umyślnie kradnę czas. Tworzę przestrzeń na kreatywność. Umyślnie. Najlepszym przykładem tego, co mam na myśli pisząc "kradnę" jest weekend w chatce u mojej rodziny. Jest ona oddalona o dziewięćdziesiąt minut od mojego domu na wybrzeżu. W tym miejscu, naprawdę mało rzeczy jest w stanie rozproszyć moją uwagę. Tylko kamienista plaża i chatka z lat sześćdziesiątych ze ścianami wyłożonymi drewnianymi panelami i zmierzwionym dywanem. Spaceruję, wspinam się i ucinam sobie krótkie drzemki. Czytam. Co prawda zainstalowałem połączenie z internetem, by móc odpowiedzieć, gdy zaistnieje taka potrzeba. Zasadniczo jednak panuje tam spokój. Pozwól by wypełnił Twój umysł.

Maciej Cegłowski - malarz, programista, znakomity pisarz.

Maciej to jeden z moich ulubionych bloggerów, który odpowiedział na mój e-mail krótkim zdaniem. Według mnie w piękny sposób opisuje metodę na znalezienie samotności.

Jaki nawyk pomaga na znalezienie samotności?

Odpowiedź Macieja: "Zdobywanie wzgórz!"

Leo Babauta: OK, nie zamierzałem pisać o sobie w tym poście, ale pomyślałem, że powinienem podzielić się kilkoma z moich wcześniejszych przemyśleń.

Najlepsza sztuka tworzona jest w samotności z dobrego powodu: tylko, gdy jesteśmy sami, możemy sięgnąć w głąb siebie i znaleźć prawdę, piękno, duszę. Niektórzy ze sławnych filozofów codziennie spacerowali, i właśnie wtedy dokonywali swoich najgłębszych przemyśleń.

Moje najlepsze utwory, wszystkie perełki , które kiedykolwiek stworzyłem, powstały w samotności.

Oto kilka korzyści, które znalazłem w samotności:

• czas na przemyślenia
• w samotności, poznajemy siebie
• stajemy twarzą w twarz z naszymi lękami i przezwyciężamy je
• znajdujemy przestrzeń by tworzyć
• przestrzeń by się odprężyć i znaleźć spokój
• czas by pomyśleć o tym, co zrobiliśmy i wyciągnąć z tego wnioski
• odizolować się od wpływu innych osób i znaleźć własny głos
• spokój pomaga nam docenić mniejsze rzeczy, które giną w chaosie

Przeczytaj więcej: zapomniana sztuka samotności.

Wielcy o samotności

Oczywiście, wiele innych twórczych osób wierzyło w nawyk samotności. Zebrałem kilka, ale za to wpływowych przykładów poniżej. Jest ich o wiele więcej.

Wolfgang Amadeusz Mozart - płodny i wpływowy kompozytor ery klasycznej. Skomponował ponad sześćset utworów, wiele z nich zostało uznanych za szczyt muzyki symfonicznej, koncertowej, kameralnej, fortepianowej, operowej i chóralnej. Widnieje wśród najdłużej popularnych kompozytorów klasycznych.

Mozart: "Kiedy jestem w pełni sobą, całkowicie sam, i w dobrym nastroju - powiedzmy podróżując dorożką, przechadzając się po dobrym posiłku lub nocą, gdy nie mogę zasnąć - właśnie wtedy moje pomysły przypływają najczęściej i najowocniej.

Albert Einstein - fizyk teoretyczny, filozof i pisarz, który jest powszechnie uznawany jako jeden, z najbardziej wpływowych i najsławniejszych naukowców i intelektualistów wszech czasów. Często uważa się go, za ojca współczesnej fizyki.

Einstein: "Z drugiej strony, pomimo że pracuję według regularnego planu, znajduję czas na długie spacery po plaży by wsłuchać się w to, co dzieje się w mojej głowie. Jeżeli moja praca nie idzie za dobrze, kładę się w środku dnia pracy i wpatruję się w sufit słuchając i wyobrażając sobie to, co powstaje w moim umyśle.

Franz Kafka - jeden z najbardziej wpływowych pisarzy dwudziestego wieku. Powieściopisarz i twórca krótkich opowiadań, którego dzieła zaczęły być postrzegane jako jedne z największych osiągnięć dwudziestowiecznej literatury.

Kafka: Nie musisz opuszczać pokoju. Zostań siedząc przy biurku i słuchaj. Nie musisz nawet słuchać, po prostu czekaj, po prostu naucz się być cicho, spokojnie i w samotności. Świat poprosi Cię sam o odkrycie. Nie ma wyboru: będzie wił się w ekstazie u Twych stóp."

Nikola Tesla - wynalazca, jeden z najważniejszych współtwórców powstania powszechnie dostępnej elektryczności, najbardziej znany dzięki licznym rewolucyjnym usprawnieniom w dziedzinie elektromagnetyzmu.

Tesla: "Umysł jest ostrzejszy i bystrzejszy w odosobnieniu i nieprzerwanej samotności. Oryginalność kwitnie w oddaleniu, wolna od wpływów zmuszających nas powstrzymywać nasz twórczy umysł. Bądź sam - oto sekret twórczości - bądź sam, właśnie wtedy rodzą się pomysły.

Joseph Haydn: mieszkając całe życie w Austrii, Haydn spędził większość swojej kariery jako nadworny muzyk u zamożnej węgierskiej rodziny arystokratów Esterhazy w ich odległej posiadłości. Odizolowany od innych kompozytorów i trendów w muzyce do późnej starości, był, jak to ujął "zmuszony by być oryginalnym."

Johann Wolfgang von Goethe - niemiecki pisarz i erudyta. Prace Goethego zawierają elementy poezji, dramatu, literatury, teologii, filozofii i nauki.

Jego opus magnum, sławione jako jedno z szczytowych osiągnięć literatury, to dwuczęściowy dramat Faust. Goethe: " Człowiek może być pouczany w społeczeństwie, jednak zainspirowany tylko w samotności."

Pablo Picasso - hiszpański pisarz znany dzięki współtworzenie prądu kubistycznego oraz za szeroki wachlarz stylów obecnych w jego dziełach. Rewolucyjne osiągnięcia artysty zapewniły mu powszechnie znaną i ogromną pomyślność przez całe życie, czyniąc go jedną z najsławniejszych postaci dwudziestowiecznej sztuki.

Picasso: "Bez prawdziwej samotności, żadna sztuka nie jest możliwa."

Carl Sandburg - amerykański pisarz i wydawca, najbardziej znany dzięki poezji.

Trzykrotny zdobywca nagrody Pulitzera, dwukrotnie za swoją poezję oraz za biografię Abrahama Lincolna. H.L Mencken nazwał Carla Sandburga "niewątpliwie amerykańskim w każdym calu."

Sandburg: "Jedną z największych potrzeb w Ameryce to odkrycie twórczej samotności."

Thomas Mann - niemiecki powieściopisarz, twórca krótkich opowiadań, krytyk społeczeństwa, filantrop, eseista, zdobywca nagrody Nobla w 1929 roku, znany za serię wysoce symbolicznych i ironicznych epickich powieści i noweli, uznanych za wgląd w psychologię artysty i intelektualisty.

Mann: "Samotność rodzi w nas oryginalność, nieznane i groźne piękno - poezję.

Twórczy nawyk nr 2

Nawyk ten może wydawać się sprzecznym z nawykiem pierwszym jeśli chodzi o kształtowanie kreatywności - jest to współudział. Może odbywać się w różnych formach, ale wymaga połączenia z innymi, bycia zainspirowanymi przez innych, czytania innych oraz współpracę z innymi.

Ale w jaki sposób osiągnąć samotność i współudział jednocześnie? Każde z nich dzieje się w innym momencie. Znalezienie równowagi to podstawa, niewątpliwie jednak, wymaga to świadomego wysiłku - teraz czas na samotność, a teraz na współudział.

Dlaczego obydwa te czynniki są ważne? Potrzebujemy inspiracji z zewnątrz, a twórczości z wewnątrz.

Kilka z osób, z którymi miałem przyjemność rozmawiać posiadało nawyk, który brzmiał:

Chase Jarvis: Chłoń kulturę popularną. Chłonięcie utworów innych inspiruje mnie. To nie tylko muzea i "instytucje". Pochłaniam magazyny, książki, sztukę uliczną, występy, muzykę itp. Wszystko to, co sprawia, że myślę krytycznie (i nieszablonowo) o świecie. Na pewno rozumiesz. Inspiracja może nadejść zewsząd.

Ali Edwards: Współuczestnicz. Mój twórczy duch jest zainteresowany w zbieraniu wspaniałych szczegółów dnia codziennego z naszego życia. By dojść do sedna sprawy muszę w pełni uczestniczyć w moim życiu, w relacjach z moimi dziećmi i mężem, rodziną i przyjaciółmi. Kiedy jestem w ruchu lub odkładam chwilę obecną na "potem" tracę dobrodziejstwa teraźniejszości. Moja kreatywność wymaga nawyku aktywnego współuczestniczenia i codziennej dbałości o szczegół.

Inne kreatywne nawyki

Jest wiele innych nawyków oprócz dwóch powyżej, które z pewnością mogą wzbogacić kreatywność. Inne dobre przyzwyczajenia:

Felicia Day: "Kiedy jestem najbardziej produktywna bezwzględnie przestrzegam planu dnia. Dosłownie rozpisuję dzień na "godzinę siłowni", "trzydzieści minut poszukiwań w internecie", i "wypicie trzech szklanek wody" w międzyczasie. Z pewnego powodu bycie zdyscyplinowanym do tego stopnia tworzy poczucie kontroli, którego inaczej bym nie miała, pracując na własny rachunek, i maksymalnie wykorzystuję rozpisane godziny, które przeznaczam na pisanie."

Ali Edwards: Rób notatki. Jestem naprawdę dobra w robieniu notatek. To dla mnie najważniejsze, aby spisywać pomysły, kiedy przychodzą mi do głowy... w przeciwnym razie, bęc, znikają za szybko, gdy przechodzę do następnego zadania (zmiany pieluszek, wycierania nosków, zajmowania się codziennymi sprawami). Używam swojego telefonu, mojego komputera, notatnika aby spisać myśli i pomysły a potem wracam do nich przez cały tydzień.

Chase Jarvis zaproponował kilka innych:

• Żyj kreatywnie każdego dnia. Bardzo wierzę w robienie twórczych rzeczy każdego dnia. Na przykład, robię zdjęcia i nagrywam filmy video każdego dnia. Nie ważny jest aparat, używam iPhona. Samo robienie zdjęć utrzymuje mój umysł w stanie twórczego uniesienia. No nie... bawię się jedzeniem, i rysuję głupoty...
• Umiarkowane oczekiwania. Wyćwicz nawyk nieoceniania siebie według efektów twórczości. Czasem Twoja kreatywność jest w ciągłej gotowości. Wspaniale. Innym razem, nie jest. To często trudne, gdy tworzysz sztukę na profesjonalną komercyjną skalę, dlatego, że dostajesz pieniądze za bycie aktywnym, jednak zaoszczędzisz sobie wielu rozczarowań, jeśli nauczysz się panować nad emocjami, kiedy Twoje moce twórcze nie grają na sto fajerek.
• Zatrzęś swoim drzewem. Kiedy zaczynam czuć się zasiedziałym, zaczynam nawykowo szukać przygód. Zmieniam przyzwyczajenia. Jadę z pracy inną drogą. Zmieniam plan dnia. Staję się aktywny i "trzęsę drzewem".
• Znajdź okazję do zabawy. Robienie tego, co kochasz inspiruje do bycia twórczym. Zorganizuj czas i miejsce na zabawę. "Sama praca, bez zabawy robi z Jane nudziarę."
• Na koniec, bycie kreatywnym oznacza kreatywne życie. Przygotuj się na takie. Uwierz w to, że jesteś kreatywny. Wiedz o tym. Uczyń to najważniejszym nawykiem.

Aby dowiedzieć się więcej o byciu twórczym, przeczytaj mój Mały, ale przydatny przewodnik po kreatywności.

"Kreatywność jest w istocie samotną sztuką. Jeszcze samotniejszą walką. Dla niektórych jest błogosławieństwem. Dla innych przekleństwem. W rzeczywistości to zdolność zajrzenia w głąb siebie i wyciągnięcie z głębi duszy pomysłu." ~Lou Dorfsman

Oryginalny post: The No. 1 Habit of Highly Creative People

Autor: Leo Babauta

Tłumaczenie: Karolina

Mały, ale naprawdę przydatny przewodnik po kreatywności

"Sekret bycia kreatywnym to umiejętność chowania swoich źródeł." ~Albert Einstein

Bycie kreatywnym jest łatwiejsze niż kiedykolwiek, wyobrażanie, tworzenie i sprawianie, by to, co wyobrażone stało się rzeczywistością.

To także trudniejsze niż kiedykolwiek, będąc otoczonym źródłami rozproszeń, niewyobrażalnymi wcześniej.

Nieważne, którym kreatywnym typem jesteś - pisarzem, malarzem, muzykiem, sprzedawcą, bloggerem, fotografem, projektantem, rodzicem lub właścicielem przedsiębiorstwa - prawdopodobnie zawsze szukasz inspiracji, dróg, by dać upust twórczemu geniuszowi.

I podczas gdy w sieci istnieją miliony twórczych porad, pomyślałem, że podzielę się tymi z nich,które uważam za najbardziej przydatne - te, które sprawdziłem i uznałem za prawidłowe.

Oto one, w przypadkowej kolejności:

• Graj.
• Nie używaj i twórz w tym samym czasie - oddziel te czynności.
• Odetnij się od świata zewnętrznego.
• Codziennie rozmyślaj nad swoim życiem i pracą.
• Szukaj inspiracji wokół siebie.
• Zacznij od małych kroków.
• Zrób to, niezależnie od efektów pierwszych prób.
• Nie staraj się być perfekcyjnym, zrób to jak najszybciej i czekaj na efekty.
• Ciągle ulepszaj.
• Unikaj ludzi na "nie".
• Ale pozwól krytycyzmowi ulepszać Cię.
• Nauczaj a sam będziesz się uczyć.
• Zmieniaj stan rzeczy, zobacz je w nowym świetle.
• Dodaj elementy z innych dziedzin do tej, którą się zajmujesz, w sposób wcześniej niespotykany.
• Pij ogromne ilości kawy.
• Zapisuj pomysły od razu.
• Zmień pracę na zabawę.
• Baw się z dziećmi.
• Wyjdź, ruszaj się, zobacz nowe rzeczy, porozmawiaj z nowo poznanymi ludźmi.
• Czytaj dużo nowych książek, przede wszystkim tych, z którymi się nie zgadzasz.
• Często wypoczywaj. Przepracowanie zabija kreatywność.
• Nie naciskaj. Odpręż się, a wszystko zacznie dziać się swoim rytmem.
• Pozwól myślom płynąć, pozwól na rozproszenie uwagi, gdy szukasz inspiracji.
• A potem skup się kiedy zamierzasz tworzyć.
• Zrób to, gdy jesteś podekscytowany.
• Gdy nie jesteś podekscytowany, znajdź coś, czym mógłbyś być.
• Nie bój się być śmiesznym lub głupim.
• Małe pomysły są najlepsze. Nie musisz zmieniać świata - zmień tylko jedną rzecz.
• Kiedy coś zabija Twoją kreatywność, zabij to.
• Przestań czytać porady o kreatywności, sprzątnij miejsce pracy i po prostu twórz.
• Przede wszystkim, baw się dobrze.

"Kiedyś wierzyłem w nie więcej niż sześć niemożliwych rzeczy przed śniadaniem." ~Lewis Carroll

Oryginalny post: The Little But Really Useful Guide to Creativity

Autor: Leo Babauta

Tłumaczenie: Karolina

Lekcje z życia wolnego od samochodu

"Cywilizowany człowiek wymyślił pojazd, ale przestał używać swoich stóp." ~Ralph Waldo Emerson

Minionego lata moja rodzina (żona, ja, szóstka dzieci) w końcu wyrzekliśmy się auta. To było wyzwoleńcze i przerażające doświadczenie.

Byliśmy zależni od naszego automobilu przez tak wiele lat, że zrezygnowanie z niego było niedorzeczne. Jeśli posiadasz samochód, prawdopodobnie i dla Ciebie jest to nie do pomyślenia.

Jeździliśmy wszędzie: do i ze szkoły, do pracy i spowrotem, na lekcje muzyki i recitale, na treningi piłki nożnej i całodniowe rozgrywki na boisku piłkarskim, na wydarzenia rodzinne (całkiem liczne), do sklepu spożywczego, pasażu, kina, księgarni, salonu piękności (nie dla mnie - jestem łysy...yhm, ogolony), zapłacić rachunki i bieżące sprawunki, na plażę i do parku. W jakimkolwiek celu.

Jak mogliśmy się pozbyć naszego samochodu?

Życie z ograniczonym użytkowaniem auta

Przez ostatnie kilka lat powoli "odstawialiśmy się" od samochodu (w naszym wypadku był to van). Przeszliśmy na mocno ograniczone użytkowanie auta stopniowo i jeśli zastanawiasz się nad rezultatem, to poleciłbym to większości rodzin.

Najpierw sprzedaliśmy drugi samochód i nauczylismy się, jak działać z jednym. W pewnym momencie moja żona zrezygnowała z pracy i zaczęła uczyć dzieci w domu, co było wspaniałe, ponieważ miały obecność mamy przez cały czas - większość dzieci tego nie ma. Później ja mogłem sobie pozwolić na zrezygnowanie z regularnej pracy i pracowałem w domu, redukując tym samym sporo z naszych samochodowych wycieczek. Wtedy przenieślismy się bliżej miasta, dzięki czemu mogliśmy więcej spacerować i jeździć na rowerze - wszystko było w zasięgu możliwym do przejścia na piechotę, włączając sklep spożywczy, salon piękności, pocztę, plażę, kino, restauracje, bary kawowe i inne. Tylko rodzina i piłka nożna były dalej. Używaliśmy auta naprawdę w niewielkim stopniu.

W końcu przeprowadziliśmy się do San Francisco, gdzie znakomita komunikacja miejska była potężną fabryką. Rozstaliśmy się z naszym samochodem! Zauważ: kiedy sporo innych miast/miasteczek jest nieprzyjaznych dla przejazdu samochodów, mnóstwo ludzi uwolniło się w nich od aut - spacerują, jeżdżą na rowerach, dzielą się samochodami, kiedy mają wolne miejsce (ang. car-sharing). Wszystkie te opcje są dobre.

Nasze życie bez samochodu.

Sprzedalismy vana (tak!) i, tutaj - w San Francisco, nie kupiliśmy żadnego pojazdu. Parę razy wynajęliśmy lub pożyczyliśmy samochód i to naprawdę przypomina mi, jak bardzo jesteśmy szczęśliwi bez niego. To przecież kłopot - prowadzenie samochodu, znalezienie miejsca do zaparkowania, wykupienie biletu parkingowego (co czyniłem), odzyskanie odholowanego auta (tak, zdarzyło mi się, i tak - to była moja głupota), próba znalezienia miejsca, kiedy prowadzisz, opłata za przejazd, opłada za parking, tkwienie w korkach w godzinach szczytu... i tak dalej.

Jeździmy autobusami, pociągami i chodzimy na piechotę. Wkrótce będziemy mieć rowery, ale zdecydowaliśmy się robić jeden krok na raz. Dużo spacerujemy! Celowo wybraliśmy mieszkanie, gdzie od przystanku kolejowego i linii autobusowych dzieli nas blok, tak że są w bliskim zasięgu od naszych drzwi frontowych. Możemy łatwo dostać się gdziekolwiek w tym mieście.

Często włóczę się bez celu, tak po prostu, żeby zwiedzić miasto. Zabrałem Evę i dzieciaki na spacer, pokazać im nowe miejsca, których nigdy nie zobaczylibyśmy z samochodu. To najlepsza droga do odkrywania przyjemności nowego terenu - auta izolują Cię i przeganiają przez najlepsze odcinki.

W autobusach często jadą bardzo dziwni ludzie, którzy coś krzyczą, cuchną albo są zabawnie odziani. Kocham to. Czegoś takiego moje dzieci nie doświadczyły nigdy wcześniej,a teraz uczą się przez bliski kontakt. Nigdy nie były w niebezpieczeństwie, ale teraz widzą znacznie więcej świata, niż będąc zamkniętymi w aucie. W zatłoczonym autobusie przebywają ramię w ramię z ludzkością, rozmawiają z sąsiadami, uśmiechają się do ludzi i wywołują uśmiech na ich twarzach.

Jesteśmy zdrowsi, niz kiedykolwiek. Chodzenie jest zadziwiające. Nie kosztuje, do tego dostajesz świeże powietrze, widzisz przyrodę, widzisz sklepy, restauracje, domy i rośliny, których nigdy nie zobaczyłbyś z auta. Nabierasz formy. Mój 4,5-letni maluch może przejść kilometry i przy tym śpiewa. Wbiega na pagórki. Zgoda, czasami noszę ją na ramionach, kiedy się zmęczy, ale to dla mnie niezłe ćwiczenie. Jesteśmy też bezpieczniejsi, niz kiedykolwiek - autobusy są najpewniejszym sposobem podróżowania po amerykańskich drogach.

Spędzamy mniej czasu na przemieszczaniu się. Samochody są skrajnie drogie - nie tylko opłaty same w sobie za auto, ale paliwo, wymiana oleju, ubezpieczenie, rejestracja, koszty parkowania, bilety, nieuniknione naprawy, opłata za całonocny postój (garaże nie są darmowe), mycie, koszty ochrony zdrowia (są niezdrowe). Gdy masz tak wiele wydatków, musisz pracować więcej, żeby móc za nie zapłacić. Zrezygnowanie z nich oznacza mniej pracy, a to cudowna rzecz dla mnie i mojej rodziny.

Muszę wyrazić wielkie uznanie dla mojej żony Evy za bycie tak dobrą w czasie naszego eksperymentu z pozbyciem się auta. Wielu współmałżonków narzekałoby - Eva przyjęła tę podróż i cieszyła się nią. Moje dzieci również były wspaniałe - zamiast marudzenia, bawiły się ze mną, grały, spiewały, poznawały, ścigały się. To wyśmienita podróż dla rodziny i cieszę się, że weszliśmy na ten pokład.

Ograniczenia są właściwie naszą siłą

Ludzie zastanawiają się nad rezygnacją ze swoich samochodów i natychmiast myślą o powodach, dla których nie mogą - o ograniczeniach. Ale dotarło do mnie, że w rzeczywistości są to mocne strony. Rozważ to.

• Zabiera więcej czasu. Tak, czasami dotarcie do jakiegoś miejsca trwa dłużej - może 20 minut zamiast 10-15, czy 45 minut zamiast 25-30. To jest w porządku, ponieważ samochody (chociaż szybsze) są bardziej stresogenne. Prowadzenie w korku jest stresujące. Docieramy do miejsc wolniej, ale mamy przy tym mniej stresu i więcej zabawy. Lubię żyć wolniej.
• Pogoda. Czasami pogoda nie zachwyca - ale naprawdę, czerpię radość z bycia przemokniętym na deszczu. Moim maluchom też nie robi to różnicy - uwielbiają stąpać po błotnych kałużach. Jesteśmy tak przyzwyczajeni do przebywania w naszych pudełkach ze szkła i metalu, że zapominamy, jaki deszcz jest cudowny. Kiedy pogoda dopisuje, samochody oddzielają Cię od tego. Nie masz okazji poczuć słońca na ramionach, wiatru na twarzy, świeżego zapachu lukrecji, kiedy mijasz uprawy roślin, zobaczyć wiewiórek przebiegających obok, czy kaczek, które drwią z Ciebie swoim kwakaniem.
• Wygoda. Pewnie, autobusy moga być niewygodne - czasami się spóźniają, a Ty czekasz i też jesteś spóźniony. Ale pomyśl o niedogodnościach samochodów, o których często zapominamy: parkowanie, tkwienie w korkach, odcięcie od innych ludzi, opłaty za przejazd, opłaty za parking, bilety parkingowe, mandaty, wypadki samochodowe na autostradach, naprawy, wymiana oleju, zatrzymywanie się, żeby zatankować, ubezpieczenie, mycie auta, niebezpieczeństwa wypadków drogowych (kraksy samochodowe są czołowym zabójcą amerykańskich dzieci), problemy zdrowotne Twoich dzieci z tego powodu, skręcenie w złą stronę i próby dostania się na właściwą drogę, wydatki na samochód i konieczność pracy, żeby je pokryć - wymieniając tylko kilka.
• Sklep spożywczy. Chodzimy do sklepu spożywczego - jest tylko blok dalej. Nie możemy udźwignąć tyle, ile samochodem, dlatego robimy częstsze wyprawy. To nie wada, to zaleta. To oznacza, że więcej chodzimy. Właściwie, droga do sklepu jest pod górę, zatem wbiegam. Mnóstwo w tym zabawy i wspaniałej gimnastyki.
• Załatwianie spraw, które nie są blisko. Łatwiej jest wsiąść do auta i gdzieś pojechać, kiedy chodzenie i przejazdy tranzytowe zabierają czas i wymagają planowania. Zatem tak - jesteś trochę bardziej ograniczony. Kiedy już to zaakceptujesz, nie sądzę, żeby było aż tak złe. Jest prostsze i mniej stresujące. Oznacza to, że jeździsz w oddalone miejsca, jeśli są ważne. A to oznacza, że dla zabawy poznajesz drogi blisko Twojego domu. Samochody zachęcają, żebyśmy robili więcej wycieczek, co powoduje większe zanieczyszczenie, sprawia, że jesteśmy bardziej zajęci, zużywamy więcej czasu, pieniędzy i naturalnych zasobów. Zwolnienie i urządzanie mniejszej ilości wypadów jest lepsze dla nas, naszego zdrowia i naszego środowiska.

"Życie jest za krótkie na korki." ~Dan Bellack

Oryginalny post: Lessons from a car-free life

Autor: Leo Babauta

Tłumaczenie: B.P.